 | | |
| | |
|
Spaces home  เนี้ยะฉันเอง_วรรัตน์PhotosProfileFriends |  Tools   |
|
December 25 บุพบทวันนี้วันอาทิตย์ที่ 25 มีนาคม 2550 ตื่นเช้ามาตีห้าแน่ะ(เพื่อนมานอนด้วย 2 คน(วันนี้วันเกิด ชมพู่ ))ไปตลาดกันแต่เช้าเลยซื้อของมาทำกับข้าวเพื่อที่จะไปเพล(วัดยางซอยอ่อนนุช)ทำบุญเสร็จประมาณเที่ยงก็ไปธุระต่อปล่อยให้เพื่อนอยู่บ้านอยู่กับแม่ ส่วนฉันก็ไปที่โรงเรียนเสริมสวยไปรับใบประกาศเฮ่อเรียนจบอีกแล้วตอนแรกคิดแค่ไปเรียนเล่นๆ(6 เดือน)แต่วันนี้เรียนจบจริงด้วยเอแล้วใบประกาศนี้ฉันจะเอาไปทำอะไรดีน่า**ขอบอกๆเรียนมาเนี๊ยะทำได้จริงๆน่ะ**ทำให้คนอื่นสวยน่ะไม่ใช่ตังเอง คิกคิกเอาเถอะไว้ค่อยคิดวันหลังว่าจะทำไรกับใบประกาศนี้ หลังจากทำธุระเสร็จก็กลับบ้านพอถึงบ้านโห่ไอ้เพื่อน 2 ตัวเอ้ย 2 คนมันยังอยู่อีกแน่ะดูนาฬิกาแล้วไม่ผิดแน่ 4 โมงเย็น Sure
ถาม :ขอถามทำไมพวกแกยังไม่กลับบ้านอีกฟ่ะ?
ตอบ :จะกลับได้ไงแกยังไม่ให้ของขวัญฉันเลย!!! (เสียงไอ้ชมพู่)
บอกเล่า :ฉันหิวว่ะแก (เสียงเสริมมาจากไอ้เอ)
ไรเนี๊ยะนอนก็นอนบ้านตู เงินค่าอาหารทำบุญก็ตู ทำกับข้าวก็ตูแม้ว่าจะทำไม่เป็น ดูดิมันยังมีหน้าทวงของขวัญอีก เอาว่ะปีนี้ตูยอมก็ได้แต่ปีต่อๆไปอย่าหวังเลยว่า 25 มีนาคม จะได้เห็นหน้าตู ยังไงวันนี้ถ้าชมพู่ไม่ได้ของขวัญไม่กลับแน่ๆโอเคสรุปไปซีคอนกิน MK แค่บอกมันว่าวันนี้ฉันเลี้ยงเองโหเพื่อนฉันสั่งยังกะถูกหวยเลย อ่ะนะยอมใหนๆฉันก็ยอมพวกแกมาตั้งแต่สมัยมัธยมแล้ววันนี้ยอมอีกวันฉันก็ยังรู้สึกดีเหมือนเดิมน่ะกินเสร็จก็แยกกันกลับบ้านใครบ้านมันแต่ก่อนแยกเอาอีกแล้วเอร้องไห้อีกแล้วทำเอาน้ำตาใหลกันถ้วนหน้าทำอย่างกะไม่ได้เจอกันอีก ก็แน่ละจะเจอกันบ่อยๆได้ไงละเดือนหน้าชมพู่ก็ต้องกลับไปดูร้านอาหารที่ร้อยเอ็ดอาทิตย์หน้าเอก็กลับไปอเมริกาเหมือนเดิม.. ยังไงวันนี้เราก็ต้องแยกกันอยู่ดีล่ำลากันเสร็จก็ต้องแยกกัน
นังแท็กซี่กลับบ้านคนเดียวน้ำตาไหลมาเองอีกแล้วคิดถึงเพื่อน...สุขสันต์วันเกิดน่ะชมพู่รักแกม๊ากมากทุ่มทุนซื้อนาฬิกาให้เป็นของขวัญ(หารครึ่งกะเอ) รักแกน่ะเอถึงแกจะอยู่อีกประเทศนึงฉันก็คิดถึงแกตลอดเลยแต่วันนี้ทำให้ฉันคิดถึงตอนสมัยเรียนจังเราสองคนโดดเรียนประจำเลยแต่เราก็จบมาได้ด้วยกัน คิดถึงแกสองคนว่ะ และก็คิดถึงเพื่อนๆทุกๆคนด้วยนะ
 ข้าพเจ้าไม่ได้ชอบรสชาติของสุรา แต่ข้าพเจ้าชอบบรรยากาศของการร่ำสุรา ทำอะไรซ้ำๆ มันมีส่วนทำให้เราเซ็งได้เหมือนกัน
อาการเซ็งๆถ้าเป็นมากๆ มันมีส่วนขยายอาการเป็นท้อเล็กๆ
และแปรสภาพเป็นความเบื่อ
ฟ้าดินส่งมาเกิดเป็นคนไทย...แล้วใยส่งมารหัวใจ (ภาษาอังกฤษ) มาเกิดด้วย |
|
|
